دوست

بزرگ بود 

و از اهالی امروز بود

و با تمام افق های باز نسبت داشت

و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید

.

.

.

.

.

.

و هیچ فکر نکرد

که ما برای خوردن یک سیب

چه تنها ماندیم.

این روزها با وجود داشتن بهترین دوستای دنیا(گلناز.زهرا.سارا)بازم احساس تنهایی میکنم تنها کاری که انجام میدم میرم تو اتاقمو کتابمو بر میدارم و درس میخوانم این روزا گاهی با کتاب ریاضیم میخوابم چقدر تنهام